Droomwereld wordt realiteit: interview met Rob Kamphues

Droomwereld wordt realiteit: interview met Rob Kamphues

“Af en toe moet ik mezelf gewoon even knijpen om te beseffen dat ik niet in een droom ben beland”. Antwoordt Rob Kamphues op de vraag die ik hem stel tijdens een interview in het zonovergroten Valencia. We zijn aanwezig bij Rob’s allereerste Europese wedstrijd als autocoureur. Een droom die op 48-jarige leeftijd nog werkelijkheid wordt voor de TV-presentator.


We kennen Rob Kamphues allemaal wel. Van de televisie. En dan vooral van het zondagavondprogramma ´De Reunie´, waarin hij ironisch genoeg op zoek gaat naar bijzondere verhalen van personen die elkaar vaak sinds de schooltijd niet meer gezien hebben. Het gaat daarin vaak over dromen die wel of niet zijn uitgekomen. Daarmee wist Rob één van zijn langgekoesterde dromen al jaren geleden in vervulling te laten gaan, namelijk voor de TV werken. Maar Rob had nog één hele grote droom: autocoureur worden. Na in zijn jeugd een aantal jaren te hebben gekart en afgelopen tijd in Seat’s en Volkswagen’s wat Endurance-races te hebben gereden was het echter meer hobby dan een daadwerkelijke vervulling van zijn droom. Totdat Rob in gesprek kwam met Pon’s Automobielhandel uit Leusden. Inderdaad, de importeur van onder meer Volkswagen, Audi, Seat, Skoda en Porsche.

“Af en toe moet ik mezelf gewoon even knijpen om te beseffen dat ik niet in een droom ben beland.”



Midlifecrisis

Het begon allemaal met Rob’s ultieme zoektocht. Verwikkeld geraakt in zijn midlifecrisis, gescheiden en nog steeds geen professionele coureur besloot Rob een boek te gaan schrijven. Het onderwerp: zijn zoektocht naar ultieme vrijheid, echte snelheid en ware liefde. Zijn einddoel bij het boek was om te eindigen in een Formule 1-auto en daar in elk hoofdstuk een stapje dichterbij te komen. Hij is namelijk doodsbang dat hij een carrière als F1-coureur is misgelopen. “Dus nam ik contact op met Pon. Zij hebben met Audi, Seat, Skoda en Porsche immers de toegang tot rallywagens, Le Mans-bolides, DTM-auto’s en zelfs de Formule 3”. Rob kwam dan ook in contact met Pon’s autosportmanager Ron Reinders en die zag wel meer in Kamphues. “Stel dat we je in een snelle auto in één of ander Nederlands kampioenschap zetten. Denk je dan werkelijk dat je erachter komt of je een goede coureur bent? Of wil je gewoon een seizoen plezier hebben en daadwerkelijk deelnemen aan een competitie?” Rob vertelt het bewuste gesprek na alsof het de dag van gisteren was en zijn enorme glimlach en zijn opwinding wordt steeds groter. Uiteindelijk vraagt Reinders aan Kamphues of hij het WTCC kent. “Natuurlijk ken ik die”, antwoord Rob, “Tom Coronel is een held, man!”. “Ken je ook de Seat Leon Supercopa, de cup die rijdt in het voorprogramma van het WTCC met vergelijkbare auto’s?”, vraagt Ron vervolgens. “Ja, natuurlijk ken ik die”, antwoord Rob nogmaals. De rest van het gesprek is voor Rob een fantastische herinnering. Er wordt hem aangeboden om een seizoen (zes races) te gaan rijden in hetzelfde team als Tim Coronel die dit seizoen eveneens deelneemt aan de Supercopa.


Debuut in Valencia

En daar zitten we dan. Eind mei op het circuit van Ricardo Tormo in het Spaanse Valencia. Met tegenover mij aan tafel Rob Kamphues. Niet als TV-presentator, maar als autocoureur. En ondanks dat ik het zelf een enorme eer vind om hem te mogen volgen tijdens zijn debuutrace, vind hij het zelf minstens zo´n eer. “Ik wordt hier door jou gewoon geïnterviewd als autocoureur. Dat is een bijzonder moment”, zegt Rob. En daarmee komt ook de bescheidenheid van hem naar voren. Hij twijfelt nog enorm aan zijn eigen kunnen, maar is anderzijds ook totaal geen rookie. Hij mag dan debutant zijn, hij weet wel wat hij wil. Zo gaat hij vol in discussie met zijn engineer die beweert dat Rob anders moet rijden terwijl hij zelf beweert dat de auto niet goed is afgesteld. “Ik schrok vannacht wakker en ineens wist ik het. We hadden de auto echt anders moeten afstellen”. Gelukkig krijgt hij de nodige hulp van de ervaren broeders Coronel. Tom rijdt al enige jaren voor Seat in het WTCC terwijl Tim Rob’s teamgenoot is in de Supercopa. De hulp van beide broers is fantastisch voor Rob. “Ik moet nog zo ontzettend veel leren. Vooral de afstelling van de auto is voor mij een moeilijk gebied”. Zacht zijn ze niet voor Rob. Tom maakt hem keihard duidelijk dat zijn tweede race simpelweg klote was, zoals Tom dat zo heerlijk direct eruit kan gooien. ”Als je in de top tien rijdt en van de baan gaat heb je simpelweg een vreselijke race gereden”. Daar is volgens Coronel geen enkel excuus voor te bedenken. Arme Rob, het is niet alleen meer een droomwereld, maar de keiharde realiteit.


Bewijzen

Naarmate het raceweekend vordert is duidelijk te merken dat Rob langzaam maar zeker meer vertrouwen krijgt in zichzelf. En begrijpelijk. In de eerste race eindigt hij als vijftiende. En ondanks dat hij in de tweede race van de baan gaat haalt hij wel resultaat. “Ik moet mezelf nu toch maar eens gaan realiseren dat ik toch echt wel snel kan autoracen. Qua snelheid reed ik duidelijk in de top 10 en ik heb zelfs de achtste snelste rondetijd gereden”, komt er vol trots uit. Geweldig om te zien hoe iemand zo enorm kan genieten van een droom die werkelijkheid wordt. En of Rob echt een Formule 1-carrière heeft gemist zal dit seizoen moeten uitwijzen. Zes races heeft hij de mogelijkheid om zichzelf te bewijzen in de Europese autosport. Slaagt hij, dan zou een leven als autocoureur er zomaar in kunnen zitten. En dat op je achtenveertigste.

Reageren

comments powered by Disqus