Wat testen autofabrikanten in extreme hitte?

Wat testen autofabrikanten in extreme hitte?

Sta je er weleens bij stil onder wat voor extreme omstandigheden een auto moet functioneren? In ons land heerst weliswaar een mild klimaat, maar bedenk je eens dat je in het ijskoude noorden van Scandinavië woont. Of juist in de zinderende hitte van de woestijn. Een auto moet tegen alle invloeden van moeder natuur bestand zijn. En om die reden beproeft een autofabrikant haar modellen dan ook wereldwijd. Kia bijvoorbeeld doet hittetesten in de Amerikaanse Death Valley en gaf ons een kijkje achter de schermen.

Death Valley, gelegen in de Amerikaanse staten Californië en Nevada, is één van de heetste plekken op aarde en de droogste van Noord-Amerika. De gemiddelde temperatuur ligt er in juli rond de 46 graden. Gemiddeld! In 2013 werd er op een dag zelfs een temperatuur van 58,3 oC gemeten. Een absoluut record.
En om nog maar een feitje te noemen: in Death Valley valt gemiddeld per jaar nog geen 50 mm regen. Tijdens een goede herfstbui valt dat in Nederland binnen een etmaal.
“De gemiddelde temperatuur ligt er in juli rond de 46 graden.​”

Populair testgebied
De bloedhete Amerikaanse vallei is door de jaren heen uitgegroeid tot een populair testgebied voor autofabrikanten. In zijn algemeenheid om te beproeven of auto's het bij deze temperatuur vol kunnen houden, maar specifiek ook voor een aantal onderdelen in de auto.

HVAC-systemen
Kia test er onder meer de HVAC-systemen, oftewel de verwarming (heating), ventilatie (ventilation) en de airco (airconditioning). Bovendien worden de motor en transmissie gemarteld door de zinderende hitte. En met gemarteld bedoelen we ook echt gemarteld.

Test 1
Het testprogramma bestaat uit een drietal specifiek hiervoor ontwikkelde testen. De eerste test is een 27 kilometer lange klim met een auto die al een uur in de volle zon heeft gestaan. Daardoor bedraagt de interieurtemperatuur meer dan 50 oC. De rit voert met een gemiddelde snelheid van 100 km/h vanaf zeeniveau naar ongeveer 1.500 meter hoogte. De test heeft als doel om te kijken of de motor voldoende koeling krijgt, maar ook of het interieur voldoende koel kan blijven zodat de inzittenden het comfortabel hebben.

Test 2
De tweede test – de stop-startrit – simuleert de omstandigheden in drukke stadscentra van warme steden. De testingenieurs rijden de auto gedurende twee minuten met een snelheid van 40 km/h in de hitte van Death Valley. Vervolgens wordt de auto stopgezet en twee minuten lang stationair gedraaid. Deze cyclus wordt een aantal keren herhaald en is bedoeld om de motor, de transmissie en de HVAC extra zwaar te belasten en mogelijke tekortkomingen te herkennen en te verbeteren.
“De motor en transmissie worden gemarteld door de zinderende hitte.”

Test 3
De derde test is een langzame rit in Badwater Basin – met 86 meter onder zeeniveau het laagste punt van Noord-Amerika. Nadat de auto opnieuw een uur in de volle zon heeft gestaan, wordt deze telkens een halfuur lang bereden met een snelheid van 40 km/h. Daarmee testen de ingenieurs de capaciteit van de HVAC bij grote hitte, terwijl nauwelijks koellucht de condensator van de airco bereikt.

Afgesloten terrein in de Mojavewoestijn
Als aanvulling op de extreme tests in Death Valley voert Kia ook hittetests uit in zijn eigen testfaciliteit in de Californische Mojavewoestijn. Het testcentrum ligt bijna 200 kilometer ten noorden van Los Angeles en heeft een oppervlakte van bijna 17,5 km2. Hier worden de auto's op uiteenlopende wegdekken en in het terrein getest, bij extreme warmte en droogte. De ingenieurs kunnen hier materialen en componenten ontwikkelen die bestand zijn tegen deze extreme omstandigheden.

De wereld over
De testwerkzaamheden in de Noord-Amerikaanse hitte zijn slechts een klein onderdeel van de omvangrijke testprogramma's van autofabrikanten. Want naast de hitte worden de prototypes ook blootgesteld aan de extreme kou in Scandinavië, worden ze tot het uiterste gedwongen op circuits als de Nürburgring en maakt de openbare weg, waar dan ook wereld, onderdeel uit van een programma waarbij de protoypes bij elkaar opgeteld miljoenen kilometers maken.