Dag 3 Ramble Rally: kronkelen door het epische Lake District

Dag 3 Ramble Rally: kronkelen door het sprookjesachtige Lake District

Engeland op haar best, dat is dag 3 van de Ramble Rally Spring Edition in een notendop. 400 kilometer en 9 uur effectief sturen door de groene, ongerepte binnenlanden van het Britse Koningrijk. Hoe dat beviel? Episch.

Hoe vaak hoor je het wel niet tijdens bijvoorbeeld een verjaardag of aan de bar: 'Ik ben naar Engeland geweest onlangs, leuk joh! Moet je ook eens doen.' Als het gesprek vervolgens gezellig op gang komt blijkt al gauw dat louter Londen of Liverpool voor een nachtje of twee is aangedaan. Beetje shoppen hier, gezellig eten en een pintje pakken daar. Dat soort vertier. Ook amusant weliswaar, maar Engeland gezien? Nee. Vanaf vandaag kunnen we daar als geen ander over meepraten.
Ontbijt met spijt
De kennismaking met authentiek Brittannië begint meteen al vroeg in de ochtend. Aan het ontbijt. Naarstig wordt er gezocht naar een doorsnee boterham. Wit of bruin is om het even, zolang maar aan het vaste beleg van thuis voldaan kan worden. Echter dat is het 'm juist. Dit is Stockton en geen hippe buitenwijk van het verwesterde Londen. Oftewel, Engeland in optima forma. Voor die vertrouwde plak jonge of oude kaas, smeuïge aardbeienjam en romige chocopasta ben je hier aan het verkeerde adres. Zelfs naar een gekookt eitje – voor erbij – is het tevergeefs zoeken. In plaats daarvan bestaat de ochtendgarnering overwegend uit spek, bloedworst, gepocheerd eieren, champignons dan wel tomaten, witte bonen en toast. Allen druipend in de tomatensaus of een of andere vettige substantie. Jammie…
Wuiven als Hyacinth Bucket
Ietwat zwaar op maag of niet, ons is het echte Engeland beloofd en dat zullen we krijgen ook. En het ontbijt…dat is slechts het prille begin van die belofte. Het duurt dan ook maar even en de volgende daad wordt alweer bij dat woord gevoegd. Het hotel is nog niet eens uit de binnenspiegel verdwenen of we wanen ons in een aflevering van Keeping Up Appearances.
“Dit is hoe Moeder Natuur de wereld voor ogen heeft: ongerept, weergaloos en episch”
Guitige gevelhuisjes met elk een klein maar over het algemeen keurig onderhouden voortuintje bepalen het knusse straatdecor. Schattig en romantisch tegelijk ogen de straten, maar vraag een Brit(se) niet of je ook welkom bent binnenskamers. 'No. My home is my castle' zal het antwoord negen van de tien keer luiden. We hadden het kunnen weten afgaande op de pertinent gesloten gordijnen die in Nederland al sinds 1985 uit de mode zijn.
Al evenzo charmant op hun eigen manier zijn de kinderen in hun vaste, nogal stijve schooluniforms met stropdas. Waar zie je dat nog? Wat een enorm contrast ook met menig Engelsman (of -vrouw) die zonder blikken of blozen de hond uitlaat in een fluorescerend joggingpak of badjas. Compleet met pantoffels uit grootmoeders tijd. Allemaal even enig is het en over de vriendelijkheid van de Britten niets dan lof.
Snakken naar adem op Hardknott pass
Na alle geweldige indrukken via pittoreske dorpjes als Barnard Castle, Penrith en het zeer aan te raden op avontuur geënte Keswick – waar de tijd al enkele eeuwen lijkt stil te staan – wordt het hart van Lake District bereikt. En daar stokt onze adem. Wat we zien is welhaast met geen pen te beschrijven. Alle superlatieven zouden tekortschieten.
Het is alsof we op een andere planeet zijn beland, waar miljoenen eigenwijze schapen de dienst uitmaken. Dit is hoe Moeder Natuur de wereld voor ogen heeft: ongerept, weergaloos en episch. Dit lijkt overdreven, maar is het allesbehalve: het voelt als een eer voor mens en machine om hier doorheen te mogen rijden, zo almachtig zijn de vergezichten rondom Lake District, niet wetende dat het absolute hoogtepunt dan nog moet komen: de Hardknott pass. Een bergpass zo ruig en puur dat we er nog stil van zijn. Engeland, Engeland, wat ben je toch wonderschoon.

Morgenvroeg tussen 8 en 9 uur gaat de 4de etappedag van de Ramble Rally Spring Edition van start. Welke avonturen er zijn beleefd en waar we s' avonds zijn gestrand? Dat kun je morgen lezen.