Geen zee te hoog in Ramble Rally

Dag 2: Geen zee te hoog in Ramble Rally

Tjonge jonge, wat zijn we op 't verkeerde been gezet. Nadat we gisteravond – via Trier als dubbele instinker – incheckten in het Luxemburgse Schuttlange was iedereen het er wel over eens: Scandinavië en Groot-Brittannië kunnen definitief worden geschrapt van het lijstje, stilletjes toch wel twee gedoodverfde favorieten onder vele Ramblers. Jammer, maar helaas. Wie weet ooit... En hé, Frankrijk kent ook prachtige stuurwegen en de Alpen-regio stelt al helemaal nooit teleur zo leert de ervaring. En wat te denken van Toscane? Ook dat is nog altijd mogelijk. Zeg nu zelf: veel mooier wordt 't niet op Europese bodem, al zeker in deze (bloei)periode van het jaar. Kortom, niemand koestert een wrok.

Maar dan. Ineens buigt de route naar links. Hard. Krijg nu wat?! De zee komt alsmaar dichterbij. Zou het dan toch?! Sommigen beginnen er prompt weer in te geloven en trappen subiet het gas dieper in. Voorzichtig, want in het stukje Luxemburg en Wallonië waar de Ramble-karavaan doorheen wordt gestuurd stikt het van de genadeloze snelwegpolitie en venijnige flitskasten. Veelal keurig aangekondigd overigens. Aardig van onze zuiderburen, maar wellicht niet zo slim wanneer de staatswegen best een grote beurt kunnen gebruiken. Man man man, wat een erbarmelijk asfalt.
Gaten, hoewel eerder kraters, lelijke hobbels en richels; het houdt niet op. Tot driemaal toe zijn we uit de kuipstoelen van onze 208 GTi gewipt, nadien afvragend of er niet iets gebroken is. Dat taaltje mag dan nog zo zacht zijn, beste Henk, wij hebben even genoeg gezien van België. Weg hier!
“De ene Rambler trekt nog een bredere grijns dan de ander”
Waar is dat feestje?!
Tussendoor moet er eerst nog gestopt worden. Al bij het nemen van de gewezen afrit zien we de oranje crew-kledij in de verte. Niet te missen is het stukje oer-Hollands. Opvallender niettemin zijn de vele lachende gezichten verspreid op het parkeerterrein. De ene Rambler trekt nog een bredere grijns dan de ander. 'Vanwaar deze spontane feeststemming? Het duurt maar eventjes en ook wij kunnen een lach maar moeilijk onderdrukken. In de hand is ons namelijk zonet een verloopstekker gedrukt. De drie identieke, platte connectoren verklappen de rest. Dus toch… Wat een grap!

Schipper mag ik overvaren, ja of nee?
UK, here we come! Of we in het gebouw iets verderop een bootticket op willen halen? En of! Niet veel later hoort men dat de eerste DFDS om 14 uur zal uitvaren. 'Wees op tijd, anders mis je letterlijk de boot.' Oef, een blik op de klok leert dat dat over 4 uur is terwijl het minstens 3 uur sturen is naar Duinkerken. Oftewel, gas op de 'Peu'. Ramblers die de ferry van 16 en 18 uur krijgen aangeboden krijgen een langere, toeristische route door de kop van historisch Frankrijk voorgeschoteld. Geen paniek, vroeg of laat zal iedereen Dover aandoen. Niemand die daarop nog had gerekend. Wat een fantastische wending. En het is nog maar de eerste dag. Dat belooft nog wat.

Morgenvroeg tussen 8 en 9 uur trapt de tweede dag-etappe van de Ramble Rally Spring Edition af met naar verluidt opnieuw een breedte- en een lengtegraad. Welke avonturen er zijn beleefd en waar we s' avonds zijn gestrand? Dat kun je morgen lezen.