Autonieuws

Supersonisch surrealisme: Bloodhound SSC aast op 1.700 km/h

Toegegeven, de Bloudhound SSC heeft eigenlijk niets meer van doen met een auto. Toch wordt deze raket op vier wielen geschaard onder deze voertuigcategorie om s' werelds snelheidsrecord over land op te eisen. Een topsnelheid 1.229 km/h zou volstaat, maar dat is deze Britse bloedhond te min.

Een en ander zal plaatsen in de zomer, op een Zuid-Afrikaanse zandvlakte. En achter het stuurtje van de Bloodhound SSC zal Andy Green plaatsnemen. Waarom deze oud-straaljagerpiloot van de Royal Air Force? Wellicht omdat niemand anders dat durft. Bovendien is Green niet onervaren met extreme snelheden. Sterker, de momenteel 52 jarige Engelsman is de enige op deze planeet die de geluidsbarrière niet alleen in de lucht, maar ook op land heeft doorbroken. Dit laatste lukte Green in 1997 in de cockpit van de Thrust SSC in de Amerikaanse staat Nevada. In dit raketachtig monster schoot hij aan met een supersonische vaart van 1.228 km/h over de zanderige bodem van de Black Rock Desert. Geluidsbarrière gekraakt. Wereldrecord. Niemand deed het daarna ooit sneller.

'Rustig' opbouwen
Maar wat als het sneller kan dan the speed of sound; circa 1.200 km/h, afhankelijk van de hoogte en de temperatuur. Daarin slagen kan slechts één persoon: Andy Green zelf. In oktober hoopt de dubbele barrièrekampioen in Zuid-Afrika op de startknop van zijn Bloodhound SSC, een afkorting van Super Sonic Car, te kunnen drukken. Green en zijn gevaarte hopen dan – in een eerste poging naar het ultieme record – zo'n 800 mijl per uur te kunnen halen, wat gelijk staat aan 1.280 km/h. Meteen al door de geluidsbarrière dus.
In 2016 staat er zelfs de nog onvoorstelbaardere snelheid van 1.063 mph (1.700 km/h) op de planning. In de luchtvaart (denk het je even in) is deze snelheid bekend als Mach 1.4. Op zo'n moment legt Green – hoe je vast – 470 meter per seconde af, de lengte van vier riante voetbalvelden. Eenmaal knipperen met de ogen en er zijn als 150 meter overwonnen. Onvoorstelbaar. Het is dat de race op een kale vlakte wordt verreden met amper perspectieven vanwege het – gelukkig maar – gebrek aan obstakels en bebouwing, want hoe zou de wereld op zeeniveau er uitzien bij zo'n snelheid? Alleen Green heeft daarvan een idee of gaat er werkelijk achter komen.

“Kijk, de eigenaren van een F-type R hebben nu weer een anekdote extra te vertellen aan de bar van hun stamcafé.”

Louter grote getallen
Dat deze recordpoging, zoals alle andere, veel voorbereiding, geld en kennis en kunde vereist mag duidelijk zijn. In The Bloodhound Technical Centre in Bristol sleutelen rond 80 gespecialiseerde ingenieurs en technici aan de SSC. Buiten het technisch centrum zijn nog eens circa 900 mensen bij dit high-speed project betrokken. Het Duitse Fuchs produceert bijvoorbeeld de massieve aluminiumwielen. Castrol ontwikkelt speciale oliën en hydraulische vloeistoffen, motorfabrikant Rolls-Royce helpt bij de aerodynamica. De 550 pk sterke V8-compressormotor, die de taak heeft enkel en alleen om elk seconde 40 liter waterstofperoxide in de raket te pompen, wordt door Jaguar geleverd. Kijk, de eigenaren van een F-type R hebben nu weer een anekdote extra te vertellen aan de bar van hun stamcafé. De totale kosten van het project worden geraamd op 50 miljoen euro. Volledig gesponsord. Ter vergelijking: de Thrust SSC kostte 17 jaar geleden 'slechts' drie miljoen euro.

Zintuigenverzwelgend
De cijfers waarmee de technici elke dag te doen hebben sinds het project zes jaar geleden ontstond, tarten de verbeelding van elke sterveling. Wellicht zelfs die van Andy Green. Op volle snelheid legt de Bloodhound SSC een mijl (1,6 kilometer) in 3,6 seconden af. Ter indicatie: als een kwaadwillig persoon exact op het moment dat hij aan die snelheid langsrijdt met een 357 Magnum op de Bloodhound SSC zou vuren, dan raakt de kogel vermoedelijk de 'auto' niet.

135.000 pk
Om nog even verder te gaan met goochelen met grote getallen. De hoofdaandrijving van de 13,5 meter lange Bloodhound SSC geschiedt door een turbine van de Eurofighter Typhoon, het gevechtsvliegtuig dat samen met de JSF in de race was om de vervanger te worden van de Nederlandse F-16's. Zelf haalt de Eurofighter een topsnelheid van Mach 2 (op optimale hoogte) met z'n 90 kilonewton aan stuwkracht. Toch is dit niet voldoende om de SSC naar de gewenste snelheid van 1.063 mph (1.700 km/h) te schieten. De ontbrekende 122 kilonewton wordt daarom door een tweede krachtcentrale geleverd, een hybride-raket. Samen met deze aanjager zal de Bloodhound SSC in zijn definitieve gedaante uiteindelijk over ongeveer 135.000 pk beschikken en 7,8 ton wegen. En dan het brandstofverbruik. Dat bedraagt 95 liter peut per kilometer, want gedurende zijn 55 seconden durende record-run zal Andy Green circa 1.800 liter brandstof verbranden.

“Veiligheidshalve moest Rolls-Royce het haar ganse laboratorium uit voorzorg met 36 millimeter dikke stalen pantserplaten bekleden.”

Ook tegenovergesteld

Om het record officieel te maken, moet Green de supersonische rit ook in de tegenovergestelde richting afleggen. Dit vereist een volledig tweede team met brandstof aan het andere einde van de af te leggen afstand van 19 kilometer. Grappig weetje: de draaicirkel van de Bloodhound bedraagt 120 meter, waarvoor het stuurwiel slechts een paar graden naar links of naar rechts bewegen. Maar gelukkig heeft de onderste punt van Afrika een geschikte vlakte liggen.

Rokend rubber is er niet bij
De op snelheidsrecords beluste technici betreden niet alleen op het gebied van aerodynamica nieuw terrein – het is immers belangrijk om de luchtstromen en turbulentie aan supersonische snelheden te kunnen beheersen – maar bijvoorbeeld ook voor de keuze van de wielen. Je hebt niet veel fysicakennis nodig om te begrijpen dat Pirelli's of normale banden van wel merk ook door de enorme centrifugale krachten vrijwel meteen in rook opgaan. En daarom rust de Bloodhound op massieve aluminium velgen met een dikte van 15 centimeter en een diameter van 92 centimeter. De afdruk van de wielen lijkt qua profiel op een vlakke V om optimaal in het woestijnzand te bijten; niet te diep, niet te ondiep. De uiterst precieze uitbalancering van de wielen nam de vliegtuigmotorenafdeling van Rolls-Royce op zich. Alleen daar kunnen de extreem hoge toerentallen (10.500/min) van de Bloodhound op een testapparaat gereden worden. En toch, veiligheidshalve moest Rolls-Royce het haar ganse laboratorium uit voorzorg met 36 millimeter dikke stalen pantserplaten bekleden.

Zuid-Afrika beste keus
Ook het vinden van een geschikte recordlocatie was nog een hele klus. Het team ging daarbij in fases te werk. Allereerst werd de aarde via Google Maps in kaart gebracht waarbij gescand werd om te zien of een recordpoging als deze überhaupt mogelijk zou zijn. De locatie mocht niet te hoog (te dunne lucht) en ook niet te diep onder zeeniveau liggen (te dik lucht). De locatie moest bovendien politiek stabiel en logistiek gemakkelijk toegankelijk zijn. Daarnaast moest de baan natuurlijk voldoende lang en breed en perfect horizontaal zijn en uit zand in plaats uit zout bestaan. Want zand is zachter en houdt de wielen beter in het spoor. Green's team vond uiteindelijk wat ze zochten in Zuid-Afrika, ten noorden van Upington in de Hakskeen Pan aan de rand van de Kalahari woestijn. Het hoogteverschil bedraagt er over de vereiste minimale lengte, de eerdergenoemde 19 kilometer, net 60 millimeter. Platter bestaat niet.

Steentjes rapen

Perfect is de piste echter nog lang niet. Tot juni 2015 zal de preparatie duren. Het gebied beslaat een oppervlakte van 24 miljoen vierkante meter en is drie mijl breed. Green laat niets aan het toeval over, wat nogal logisch is. Momenteel verwijderen meer dan 300 bewoners in de regio van Hakskeen Pan met hun blote handen elke steen die groter is dan een boon. Die zouden anders via de voorwielen de lucht in geslingerd kunnen worden en zo de Bloodhound op gevoelige plekken kunnen doorboren. Maar liefst 6000 ton stenen zijn ondertussen al per kruiwagen afgevoerd.

Ongenaakbaar record

Waarom niet mikken op pak 'm beet 1.300 km/h als daarmee het huidige record ook wordt aangescherpt? Vanwaar die drang naar 1.700 km/h? Simpel, als het Bloodhound-team erin slaagt deze gemiddelde topsnelheid te bereiken, is het nagenoeg zeker dat de komende 40 à 50 jaar niemand anders sneller over het aardoppervlak zal razen dan Green. De technische mogelijkheden en fysieke belastingen zijn namelijk grotendeels uitgeput. Tja, en wie wil zich nu niet onsterfelijk maken gedurende z'n vergankelijke leven.

Gerelateerde artikelen

ClassicsNL maakt zich op voor tweede (grotere) editie

Autonieuws
ClassicsNL maakt zich op voor tweede (grotere) editie
> Artikel lezen

Volkswagen concept: 'zo revolutionair als de Kever'

Autonieuws
Volkswagen concept: 'zo revolutionair als de Kever'
> Artikel lezen

Smart presenteert drie elektrische modellen

Autonieuws
Smart presenteert drie elektrische modellen
> Artikel lezen

Eerste stukjes + details nieuwe Audi Q5

Autonieuws
Eerste stukjes + details nieuwe Audi Q5
> Artikel lezen

Audi TT RS (Roadster) neemt Porsche's op de korrel

Autonieuws
400 pk voor Audi TT RS (Cabrio)
> Artikel lezen

Sportief figuurtje: Audi TT S line competition

Autonieuws
Sportief figuurtje: Audi TT S line competition
> Artikel lezen

Meer Autowereld.com

Merk / model dossiers

Sluiten
Wij maken gebruik van cookies: lees hier hoe en wat.