Autotests

Autotest | Renault Talisman

Tot de 21ste eeuw was Renault een grote speler op het gebied van ruime middenklassers. Daarna ging het bergafwaarts. Oké, met de eerste generatie Laguna werden nog mooie jaren beleefd; de rest is diep weggestopte geschiedenis. Nog maar te zwijgen over de Vel Satis. Toch geeft Renault niet op. Het keert terug in het D-segment met de Talisman. Kan die (g)oude(n) tijden laten herleven?

Nieuwkomers krijgen het nooit cadeau. In de autobranche al helemaal niet. Die is genadeloos als het om de centen van de consument draait. Vandaar dat de lat extreem hoog ligt. Met name in het D-segment, waar merken ook nog eens in de smiezen hebben dat met het doen van een stapje extra veel te winnen valt. Niet voor niets deinst de Volkswagen Passat niet terug voor de Audi A4 of Mercedes C-klasse. En waarom denk je anders dat Citroën DS heeft losgekoppeld en op eigen benen laat staan? Precies, met dezelfde gedachte als dat Ford haar super-de-luxe Vignale-lijn heeft opgericht. Stuk voor stuk omdat de klant in de hogere klasse graag in de watten wordt gelegd. Evengoed, een mooiere uitstraling omringd met nog mooiere woorden in de showroom maakt zelfs van een goede auto nog geen succes. Daar is meer voor nodig. Om alvast te verklappen: op dat vlak kent de Renault Talisman wisselende successen.

Van den Acker rules
Te beginnen met het exterieur. De Talisman moet tegelijk de Laguna en de grotere Latitude vervangen. Twee modellen die qua design geen hoge ogen gooiden. En niet omdat het een landgenoot is, maar de Nederlandse topontwerper Laurens van den Acker lijkt helemaal op z'n plek te zitten bij Renault. De 4,84 meter lange, 1,86 meter brede en 1,46 meter hoge Talisman is gedrapeerd in een wulps koetswerk dat – op gevoel – moeiteloos een productcyclus zal doorstaan.

Dat van den Acker zich voor het en profil heeft laten inspireren door sedans van Duitse makelij kun je hem kwalijk nemen, maar daarnaast zijn er genoeg details die zijn vierdeurs creatie onderscheiden van de massa. Allereerst de lichtsignatuur, natuurlijk. Die 'komma's' in de voorbumper zullen niet naar ieders smaak zijn; non-conformistisch zijn ze absoluut en daarnaast erg krachtig van uitstraling in combinatie met de sterk gewervelde motorkap. Van eenzelfde strekking zijn de achterlichten. De billen van een auto vinden de meeste ontwerpers een kriem om te tekenen; van den Acker en zijn team bewijzen dat erin slagen wel degelijk kan. Een kwestie van de juiste lichtunits integreren, kennelijk.
“Renault is terug in het D-segment. Dat is geweldig nieuws. Echter hadden wij hier nog liever 'En hoe!' achteraan willen plakken”

Superb qua ruimte
Tot dusver schrijft de Talisman een evenwichtig en beklijvend verhaal. Maar we zijn er nog niet en bij het interieur zijn we strenger. Hier worden immers vele uren doorgebracht. Eerst enkele positieve punten. De rijhouding is fijn, dankzij een uitgebreid instelbaar stuur en dito stoel. Het zitvlak is evenwel aan de korte kant, maar omdat wij over de Initiale-uitvoering beschikten (die uitschuifbare zittingen heeft) ontvingen onze onderbenen wel voldoende steun.

Over de ruimte al helemaal geen klagen. Zo riant als de Skoda Superb is de Talisman weliswaar niet, hij zit er niet ver van af. Zowel voor- als achterin. Enkel lange personen zouden de ruimte tussen hun kruin en het dak wat te klein kunnen vinden, maar ietwat onderuit gaan zitten biedt al gauw soelaas.

Opgeruimd staat netjes

Maar dan loopt het scheef. De Initiale Paris hoort de top te zijn qua materiaalkeuze bijvoorbeeld. Maar hoewel reliëfdruk op de stoelen en leder op het dashboard voor een prima eerste indruk zorgen, blijkt het onderste deel van het dashboard in zwart krasgevoelig plastic te zijn vervaardigd. Bij de deuren is het al niet veel beter en ook nog eens net daar waar je je hand neerlegt. Er valt mee te leven omdat er concurrenten zijn die dit niveau niet overstijgen. Wil Renault echter ook klanten bij de Passat en Superb maar ook Mazda6 weghouden, dan moet dit beter.

Het dashboarddesign an sich maakt dan weer een positieve indruk. Met die kanttekening dat het ook te vinden is in de Mégane en Scénic en zo mogelijk straks ook de Clio. Dit voedt het 'premium'-imago natuurlijk niet. Idem dito wat betreft de digitale klokkenwinkel. Zet er de Virtual Cockpit van Volkswagen tegenover en het is einde discussie.
Evengoed laat de keuze voor een 8,7 inch groot tablet als bedieningspaneel een welkome opgeruimde en zeer moderne indruk achter. Dat dit nieuwe R-Link-infotainmentsysteem nog moet rijpen, merk je zoal aan de ergonomische valkuilen in de verschillende menu's, maar wie openstaat voor gewenning zal er prima mee kunnen leven. BMW's iDrive is er immers ook groot mee geworden.

EuroNCAP ook blij
De Laguna scoorde ooit zo goed tijdens een EuroNCAP-crashtest, dat het onafhankelijke veiligheidsinstituut haar scoresysteem moest aanpassen. Iets dat Renault geen windeieren heeft gelegd, waardoor je verwacht dat de Fransen bij de Talisman groots uitpakken met allerlei veiligheidsfeatures. Ook omdat EuroNCAP tegenwoordig allerhande verklikkerlichtjes, stabiliteitscontrole, bandendrukcontrole en ABS verplicht stelt om überhaupt een sterrenregen te verdienen.

Hierin stelt de Talisman dan ook niet teleur. Met veiligheidszaken als dodehoekdetectie, rijstrookassistentie, afstandswaarschuwing en snelheidsbordenherkenning tot de mogelijkheden is het gewoonweg veilig toeven. Dat vindt ook EuroNCAP, want zij bedeelt de grote Fransoos met de volle 5 sterren. Dit moet iets zeggen over de basisveiligheid van de Talisman, aangezien echte noviteiten zoals voetgangersdetectie, vermoeidheidsdetectie en een noodstop-systeem gemist worden. Zou het misschien (deels) te maken met de forse A-stijlen? De Talisman scoort sowieso zeer netjes bij een frontale botsing.
“Nieuwkomers krijgen het nooit cadeau. In de autobranche al helemaal niet”

En dan nu het rijgedrag…
De Talisman staat op hetzelfde, hetzij aangepaste onderstel van de Espace en door die wetenschap is het niet eenvoudig vrij van scepsis te zijn nog voordat het gaspedaal wordt gevloerd. Het rijgedrag van die mastodont kan ons namelijk alles behalve bekoren, en de vierwielsturing maakt er helemaal een potje van. Ook de Talisman Initiale Paris is hiermee uitgerust en het moet meteen gezegd: dat is een veel betere match.

Dat 4Control veel beter tot zijn recht komt bij de Talisman heeft ongetwijfeld te maken met zijn lagere zwaartepunt. Een auto laat zich daardoor veel minder snel van de wijs brengen. Met de wegligging en scherpte van de Talisman zit het gewoon goed en dankzij de adaptieve demping kan gekozen worden hoever je hierin precies wilt gaan.
Het zogeheten Multisense geeft de keuze uit Eco, Comfort en Sport plus een zelf in te stellen persoonlijke modus door te spelen met de parameters van die eerste drie. Per modus veranderen de sfeerverlichting en airco-intensiteit mee en in Comfort kan je zelfs rekenen op een rugmassage – al blijkt dat eigenlijk niet veel meer te zijn dan het herhaaldelijk opblazen en leeg laten lopen van enkele kussens.

Renault heeft dus in elk geval verder gekeken dan haar neus lang is. En daarom is het des te spijtig dat al die moeite tijdens het rijden niet echt lekker uit de verf komt. Of je nu kiest voor een sportieve, neutrale of comfortabele rijmodus (met telkens een andere respons van de dempers en het stuur), de auto raakt er zijn duidelijk voelbare gedribbel niet mee kwijt. En dat is onacceptabel in deze klasse, plus het doet nog een beetje meer pijn omdat het hier om een Renault gaat: een automerk uit het land dat als geen ander zou moeten weten hoe je oneffenheden te lijf moet gaan.
Ongeacht de modi blijven de dempers te stug en daar rekent ieder putdeksel genadeloos mee af. Wat ook niet helpt, maar gelukkig wel te verhelpen is, zijn de 19 inch wielen met platte banden. Dan maar 16 of 17 inch en minder fraaie looks.

Lekker opschieten
De prestaties van de door ons gereden TCe 200, een 1.6 turbobenzine met 200 pk en 260 Nm, zijn nochtans dik in orde, net als de puike stilte aan boord overigens. Je mag je natuurlijk niet blind staren op het normverbruik van 5,8 l/100 km; in de praktijk kom je al snel anderhalve liter hoger uit. Maar een acceleratie van 7,6 seconden en een top van 237 km/h zijn ruimschoots voldoende om vlot door het verkeer te gaan. Bovendien schakelt de automaat met dubbele koppeling vlotjes en gevoelloos. Enkel heeft de 7-traps DCT moeite met kruipen. In de file bijvoorbeeld of bij het langzaam naderen van een drukke rotonde. In zulke situaties slaat de twijfel bij de elektronica onmiddellijk toe, wat resulteert in een stoterig gedrag.

Verfijning gevraagd
Renault is terug in het D-segment. Dat is geweldig nieuws. Echter hadden wij hier nog liever 'En hoe!' achteraan willen plakken. Wie het bovenstaande verhaal volledig heeft gelezen, kreeg dat gaandeweg al in de gaten. De Renault Talisman laat je op twee gedachten hinken. Enerzijds beschikt hij over talenten waarmee hij zich positief in de kijker speelt. Anderzijds begaat de Fransoos (onacceptabele) missers om het de concurrentie benauwd te laten krijgen. Kortom, een middenmoter. Toch scharen wij ons achter het dappere Renault. Bovendien kan de eindscore zomaar heel anders uitpakken als de Talisman op een conventioneel onderstel en normale wielmaat staat. Zoals we ons pleidooi al begonnen: met de basis-ingrediënten zit het wel snor. Enkel verfijning is gevraagd.

Gerelateerde artikelen

Opvolger Renault Laguna heet Talisman

Autonieuws
Renault Talisman
> Artikel lezen

Alle prijzen van de Renault Talisman (Estate)

Autonieuws
Alle prijzen van de Renault Talisman (Estate)
> Artikel lezen

Nieuwe Alpine is alvast te reserveren

Autonieuws
> Artikel lezen

Eerste foto's Renault Talisman gelekt

Autonieuws
Eerste foto's Renault Talisman gelekt
> Artikel lezen

Meer Autowereld.com

Merk / model dossiers

Sluiten
Wij maken gebruik van cookies: lees hier hoe en wat.