Autotests

Autotest | Ford Focus ST & ST Diesel

In het kielzog van de vernieuwde Focus introduceerde Ford de opgefriste ST. Ook deze gammatopper werd vakkundig strakgetrokken door de ontwerpers en geoptimaliseerd door de ingenieurs. Dat is echter niet het interessante nieuws. Wat dat wel is, dat valt verderop te lezen.

Afgelopen nazomer konden we al kennismaken met de vernieuwde Focus. De populaire middenklasser kreeg een opgefrist exterieur, ontving een overzichtelijker interieur en een aantal technische updates. Ook het (voorlopige) sportieve topmodel profiteert van deze facelift, maar dat is niet het voornaamste nieuws bij de ST. Ford presenteert namelijk een tweede motorvariant voor de Focus-topper. Op diesel!

Een sportdiesel, is dat geen primeur voor Ford?
Klopt. Voor Ford absoluut, maar het is niet uniek in de klasse van de Focus. Neem bijvoorbeeld de Seat Leon FR TDI, de Volkswagen Golf GTD en de Peugeot 308 GT, alle drie tevens leverbaar met een rappe 180+ pk diesel. Dat mag het enthousiasme voor de Focus ST TDCI echter niet drukken. Integendeel, Ford heeft een reputatie op het gebied van hot hatchbacks hoog te houden. Kortom, een ST rijdend op benzine of diesel; de verwachtingen zijn vooraf hoog gespannen. Niet voor niets gristten wij daarom de sleutels van deze nieuwkomer uit de handen van de PR-medewerker.
Optisch is de variant op diesel overigens niet te onderscheiden van zijn benzinebroer. Beiden beschikken over een aangedikt uiterlijk met een agressief gelijnd front. Ook bezien van achteren zou er geen twijfel over moeten bestaan dat je te maken hebt met een speciale Focus. Daar zorgt de achterspoiler en de gecentreerde 'dubbele' uitlaat wel voor. Zelfs geen typeaanduiding verklapt dat het om de diesel gaat. Totdat je hem start…

“Kies je de verzetten wijs dan maakt de Amerikaan indrukwekkende stappen. Al heerst het gevoel dat er nog veel meer in zit.”

O nee! Hij klinkt toch niet als een vrachtwagen?
Daar waren wij ook bang voor, maar gelukkig is dat meteen te ontkrachten. Van buiten mag de 2.0 TDCI dan nog ietwat nagelen, eenmaal de portier dichtgetrokken klinkt hij – voor de inzittende natuurlijk – als een doorsnee motor. Verwacht zodoende geen sportieve soundtrack zoals bij de benzineversie. Dat is wellicht iets te veel gevraagd nog.
Maar hoe ongeïnspireerd de viercilinder-turbodiesel ook klinkt, zo gewillig geeft het blok zijn maximale 185 pk af. Het is duidelijk dat de twee aangedreven voorwielen een zware dag tegemoet gaan, want die krijgen daarnaast nog 400 Nm aan koppel te verwerken. De motor zelf heeft daar geen enkele moeite mee; als een bezetene raast 'ie door zijn toeren om in no-time klem in de begrenzer te duiken. Nutteloos overigens, want juist in het middenbereik presteert de tweeliter het best. Kies je de verzetten wijs dan maakt de Amerikaan indrukwekkende stappen. Al heerst het gevoel dat er nog veel meer in zit.

Toch maar de benzinevariant nemen?
Misschien. We hebben de benzinevariant in elk geval bewust voor het laatst bewaard. Of deze ook het toetje is? Met 250 pk aan boord heeft het daar alle schijn van. Overigens zorgde de facelift niet voor drastische wijzigingen in de techniek. Ford heeft het 2.0 liter EcoBoost-blok simpelweg wat verfijnd. Dit maakte hem, mede door de toevoeging van een start/stop-systeem, op papier iets efficiënter. Fijn voor de CO2-taks, maar van deze minieme vooruitgang zal je in de praktijk weinig merken. Echter was het ook niet nodig het recept van de geblazen viercilinder bij te schaven. Het turboblok zoals we hem kenden was al zeer goed bij de pinken. Nog altijd geeft hij zijn kracht vroeg af, vindt 'ie het leuk richting het rood gejaagd te worden en wordt er onder belasting een luide, woeste keel opgezet.

“De grip van de voorwielen lijkt welhaast oneindig en de feedback in het stuurwiel is precies zoals je het hebben wilt.”

Power genoeg, maar hoe komt dit tot uiting op het asfalt?
Ford heeft merkbaar geluisterd naar de kritieken van het pre-facelift model, waar veel opmerkingen over de nervositeit en hardheid van het onderstel tussenzaten. De Amerikanen monteerde daarop nieuwe dempers en veren. Als vanzelfsprekend is het onderstel nog steeds straf geveerd, maar niet zo stoterig als voorheen. Dat kan evenwel alsnog als de 19 inch velgen worden aangevinkt in de optielijst. Staat fraai, maar ze halen alle comfort weg. Met de 18 inch wielen is de balans meer in evenwicht.
Maar comfort is uiteraard niet waar het om draait bij de Focus ST. Dat zijn sensatie en snelheid en op dat vlak scoort de Ford nog altijd exceptioneel goed. Op de bochtige wegen rondom het Spaanse Montserrat krijgen we hiervan een daverende demonstratie voorgeschoteld, al moeten we natuurlijk eigenhandig aan de touwtjes trekken. Maar doe dit vakkundig en de Focus ST doet de rest. Wat een bloedsnel apparaat is dit! De grip van de voorwielen lijkt welhaast oneindig en de feedback in het stuurwiel is precies zoals je het hebben wilt. Zoek je de grenzen van de natuurkunde op, dan heeft de Focus ST zelfs nog een leuke verrassing in petto. De kont van de auto komt dan gezellig meespelen. Licht overstuur met een voorwielaangedreven hatchback, veel leuker wordt het niet.

En de diesel? Rijdt die net zo leuk?
Absoluut! En dat is het opmerkelijke aan deze variant. Terwijl de concurrentie enkel vlotte dieseluitvoeringen zonder echte sportieve inborst levert, is er bij Ford nauwelijks verschil te merken tussen de twee motorversies. Wellicht trekt de 400 Nm van de dieselbeul zelfs nog iets harder in het stuur, maar wat betreft grip en balans doen beide versies niet veel voor elkaar onder. De benzinevariant is door het hogere vermogen overigens wel duidelijk amusanter en sneller. De nul naar honderd sprint verloopt bijvoorbeeld in 6,5 seconden tegen 8,1 seconden voor de diesel. Ook qua topsnelheid is de benzine beduidend de snellere: 248 versus 217 km/h voor de diesel. De ST TDCI heeft dan weer andere voordelen, zoals de opgegeven fabrieksopgave van 4,4 l/100 km. Hoewel dit in de praktijk bij lange na niet haalbaar is, komt de benzineversie er helemaal niet aan. Bovendien is de diesel veel zakelijker ingesteld, dankzij een gemiddelde CO2-uitstoot van 114 g/km. Want dat betekent 20% bijtelling. Een belangrijke eigenschap waarmee de Focus ST eerlijk de strijd met de Golf GTD kan aangaan.

De Focus ST is anders veel duurder dan de Golf GTD?
Inderdaad. Met een vanafprijs van € 40.260,- valt de Focus ST diesel op het eerste oog veel duurder uit dan zijn Duitse tegenhanger. Vergeet evenwel niet dat de Ford enkel als vijfdeurs ST3-uitvoering geleverd wordt. En dat betekent standaard lederen Recaro sportstoelen met formidabele zijdelingse steun, adaptieve Bi-Xenon-verlichting, 18 inch wielen en tal van ander lekkers. Zaken die de prijs van de vijfdeurs Golf GTD (vanaf € 37.790,-) snel opdrijven tot ver boven die van de ST. Dezelfde vlieger gaat overigens op voor de benzinevariant, die in de basis eveneens duurder is dan de Golf GTI. Rust beide modellen echter gelijk uit en het prijsverschil ligt een stuk dichterbij elkaar. Maar goed, gelukkig (of helaas) hoeven wij niet die keuze te maken.

Gerelateerde artikelen

Nu alle prijzen van de vernieuwde Ford Focus ST

Autonieuws
Nu alle prijzen van de vernieuwde Ford Focus ST
> Artikel lezen

Update: Ford Focus ST-benzine geprijsd en dieselversie met 20%

Autonieuws
Officieel: opgefriste Ford Focus ST ook als diesel
> Artikel lezen

Volkswagen Golf R vs Renault Megané RS

Autotests
Volkswagen Golf R vs Renault Megané RS
> Artikel lezen

Nieuwe Ford Focus RS is een zekerheid

Autonieuws
Nieuwe Ford Focus RS is een zekerheid
> Artikel lezen

Meer Autowereld.com

Merk / model dossiers

Sluiten
Wij maken gebruik van cookies: lees hier hoe en wat.