Autotests

Autotest | Nieuwe Ford Mondeo

Dat de nieuwe Ford Mondeo enigszins een valse start maakt is onderhand oud nieuws. Hij er nu is, dat is het voornaamste. En toch ontkomt de auto tegelijk niet aan de logische hamvraag of drie jaar vertraging zijn tol niet heeft geëist.

Voor wie het om een of andere reden toch gemist heeft. Als de nieuwe Ford Mondeo binnenkort bij de dealers staat, heeft het model er feitelijk al 3 jaar opzitten. Als Ford Fusion weliswaar, maar dat is niets meer en minder dan het Amerikaanse equivalent van de (Europese) Mondeo. Al sinds medio 2012 rijdt de Fusion op de thuismarkt rond, zo’n zes maanden na zijn showdebuut in Detroit. Kort daarna werd ook de nieuwe Mondeo voorgesteld. De Europese consument zit er al helemaal klaar voor maar is prompt genoodzaakt nog jaren geduld te hebben omdat is besloten de fabriek in het Belgische Genk, waar de bouw oorspronkelijk zou plaatsvinden, te sluiten. Ford wil overcapaciteit als gevolg van de economische omstandigheden voor zijn. Een besluit dat Ford heeft moet bekopen met de helse klus om haar fabriek in het Spaanse Valencia, die als vervanger van Genk moest dienen, klaar te stomen voor de nieuwe Mondeo. Bijna 3 jaar heeft dat geduurd en zodoende komt het dat er nu pas valt te rijden met de auto.

3 jaar, is dat een ramp?
Nee, zo erg is het niet gesteld. Anderzijds is drie jaar in de auto-industrie een beste tijd. In de Verenigde Staten is de Ford Fusion dan ook al bijna toe aan z’n eerste facelift. Hoewel de Europese autokoper daar in feite niet mee van doen heeft, bazuint dit gegeven toch in het achterhoofd rond. Als koper van het eerste uur zit je immers niet te wachten op het binnen de kortste keren al weer rijden in een verouderd model. Ford beseft dit goed, maar zit tegelijk met het dilemma dat de Amerikaanse markt langzamerhand begint te vragen om een vernieuwde Fusion. En dan, moet de Europese koper dan opnieuw achteraan aansluiten?
Afijn, zo ver is het nog niet. Maar waar de Mondeo simpelweg nu al niet omheen kan is de sinds kort ook te bestellen nieuwe Volkswagen Passat. Een zeer knappe allrounder waarvan zelfs de 3-serie, A4 en C-klasse het benauwd zouden moeten krijgen. Niet qua rijden toch? Nou… de nieuwe Passat komt een heel eind.

“Menig andere auto was al lang uit zijn veren gesprongen en had de bestuurder met witte knuisten en een tandafdruk in het stuurwiel achtergelaten. Niet de Mondeo.”

En de Mondeo?
Om maar met de deur in huis te vallen: de nieuwe Mondeo rijdt nóg beter. Althans, aan de dynamische kant van het rij-spectrum (met comfort in de ene en sportiviteit in de andere hoek). Dat de besturing, die voor het eerst elektrisch en nogal licht en gevoelloos is, het een beetje laat afweten in relatie tot het zeer communicatieve onderstel heeft ons geen moment gestoord toen we van bocht naar bocht slingerden in het achterland van Andalusië. Er valt aan te wennen, al zijn er merken die dit (inmiddels) beter voor elkaar hebben. Dat kan dan weer niet gezegd worden van het weg- en rijgedrag. Tjonge, wat rijdt de nieuwe Mondeo! Voortreffelijk. Nog weer iets beter dan 'ie al was en zonder enige twijfel de best sturende zakensedan in z'n klasse. Of moeten we sportsedan schrijven?! – sportstation in het geval van de nieuwe Mondeo Wagon.
Het is welhaast ongelofelijk hoe de voortrein zowel de aandrijving als de besturing op zich neemt. Als er gegrapt zou worden dat de nieuwe Mondeo achterwielaangedreven zou zijn, zou je het zo geloven. De Mondeo stuurt zeer gecontroleerd en plakt echt aan de weg en is bovendien uiterst koersvast. Zelfs als we ons verslikken in een onverwachte glooiing in het wegdek vlak voor een knijpende bocht is de ophanging er als de kippen bij om de wielen weer op het asfalt te duwen om zo de opdoemende bocht alsnog veilig te kunnen nemen. Menig andere auto was al lang uit zijn veren gesprongen en had de bestuurder met witte knuisten en een tandafdruk in het stuurwiel achtergelaten.

Zo, dat klinkt positief. Is de rest ook zo goed?
Hmmm, goede vraag. Het antwoord is afhankelijk van waar je prioriteiten liggen. Open de portieren en sluit ze, dan weerklinkt er een doffe dreun. Een simpele maar doeltreffende graadmeter dat het met de algemene bouwkwaliteit wel snor zit. Vind je een hoge interieurafwerking ook belangrijk, laat je ogen in de Mondeo dan vooral niet te ver afdwalen naar beneden en de zijkanten. Daar is namelijk zichtbaar bespaard op kosten. Dat de harde, glimmende plastics niet direct in het blikveld liggen, waardoor ze niet meteen afbreuk doen aan het geheel, is eigenlijk een zwak excuus. Dit moet gewoon beter naar de huidige maatstaaf; de Passat loopt hierop een volle generatie voor.
Die Volkswagen wint het strikt genomen ook op binnenruimte, maar je kunt je afvragen of je daaraan veel waarde moet hechten. De Ford Mondeo, als Hatchback en Wagon, is ook erg ruim, met ruimschoots plek voor vier à vijf volwassenen en een berg bagage. De ver omhoog scharnierende achterklep van de Mondeo Hatchback is daarbij erg welkom. Opvallend is dat de achterklep van de Wagon minder ver omhoog scharniert.

“Vind je een hoge interieurafwerking ook belangrijk, laat je ogen dan vooral niet te ver afdwalen naar beneden en de zijkanten.”

Vertel, nog meer kritieken?
Nou, met de her en der achterhaalde afwerking zijn we er eigenlijk wel. Het rijgedrag hebben we zonet de hemel in geprezen en wat snufjes betreft doet de Mondeo ook lekker mee met SYNC2, dat we uitgebreid hebben getest in de Focus, als troef. Maar er is nog meer want de aangeboden aandrijflijnen stemmen al net zo positief.
We reden in eerste instantie de 2.0 TDCi, een viercilinder-diesel met 180 pk en 400 Nm en toch goed voor 20% bijtelling. Ford heeft 'm net en dat is te merken. Heel mooi rond loopt 'ie en ondanks dat de motor niet helemaal vrij is van enkele hoorbare decibellen is dit eerder te wijten aan het feit dat de auto voor de rest zo ontzettend stil is. De wind wordt keurig buiten de deur gehouden, evenals andere rijgeluiden. En dat terwijl we toch lekker aan het opschieten waren op wegen waaraan al lange tijd geen onderhoud is gepleegd.
Of we echt met 180 pk en 400 Nm te maken hebben, betwijfelen we, want zo voelt het niet, mede door de eerste drie lange versnellingsbakratio’s. In het middengebied is de diesel op zijn sterkst, al pakt ‘ie ook best mooi op bij lagere toerentallen waardoor ontspannen rijden alsnog gauw in de schoot wordt geworpen. Schakelen is desalniettemin geen straf; dat verloopt namelijk strak en precies.
In zekere zin heeft de 1.5 Ecoboost eenzelfde karakter. Ook die turbobenzinemotor moet enigszins op toeren gehouden worden voor het loskomt. Vanaf 2.200 tpm is de Ecoboost in z’n element, waarna 'ie heerlijk enthousiast met zijn krachten omspringt ondanks de bescheiden 160 pk dat er maximaal wordt afgegeven. Hij doet zich flinker voor dat 'ie werkelijk is, zeg maar.

Warme aanbeveling
Ook Ford beaamt het. De nieuwe Mondeo heeft de pech vrijwel tegelijk met de nieuwe Passat geïntroduceerd te worden. Was die Volkswagen nog eventjes uitgesteld, dan zou de Mondeo momenteel de maatstaf is zijn klasse zijn geweest. Hecht dus vooral niet al te veel waarde aan die jarenlange vertraging en die eventuele facelift voor de Fusion. Leef hier en nu. Beoordeeld op de belangrijkste criteria kan de nieuwe Ford Mondeo met de beste meekomen. Is rijplezier gewenst dan is de nieuwe Mondeo helemaal een warme aanbeveling. Tenzij minimale bijtelling met stip bovenaan het wensenlijstje staat. Want tja, dan wint op moment van schrijven geen enkele luxe middenklasser het van de Volkswagen Passat (GTE).

Gerelateerde artikelen

Autonome Fords ook in 't donker operationeel

Autonieuws
Autonome Fords ook in 't donker operationeel
> Artikel lezen

Opel Insignia: grijze muizen zijn uit de mode

Autotests
Opel Insignia: grijze muizen zijn uit de mode
> Artikel lezen

Ford trekt doek van vernieuwde Fusion/Mondeo

Autonieuws
> Artikel lezen

Meer Autowereld.com

Merk / model dossiers

Sluiten
Wij maken gebruik van cookies: lees hier hoe en wat.