Autotests

Alfa Romeo 4C

Natuurlijk was het verstandiger geweest dat Alfa Romeo met een lucratief breekijzer – als bijvoorbeeld de opvolger van de 159 – op de proppen was gekomen. Ze deden het niet en we zijn daar maar wat blij om. Want een mini-Ferrari voor nog geen zestig mille, dat is wat de 4C is. Een vooraf geuit statement dat allesbehalve grootspraak is gebleken.

Moeten we nog schrijven dat Alfa Romeo al tijden aan het kwakkelen is? Nee toch. Want vrijwel iedereen met een greintje zakelijk inzicht voelt aan dat een leveringsprogramma van slechts twee producten voor een mainstream-fabrikant duimdraaien betekent. En zicht op aanwas is er voorlopig ook niet voor Alfa. Toch gloort er mogelijk licht aan het einde van die alsmaar donkerder geworden tunnel. De hoge Fiat-heren in Turijn beweren namelijk dat ze haar iconische zustermerk heus niet zijn vergeten en forceren een charmeoffensief. Op de lange termijn tenminste, want voorlopig moeten we het doen met een opwarmertje. Maar wat voor ’n opwarmer!

118 cm hoog kunstwerk
Eerder hebben we de 4C al meerdere keren kunnen bewonderen op een mondiale autoshow. Maar als we dan eindelijk oog-in-oog met een 4C in z’n natuurlijke habitat staan, dan slaat ons hart spontaan toch nog een keertje over. We zijn in Lijnden, daar waar de Nederlandse importeur van Alfa Romeo is gevestigd. Terwijl we de parkeergarage in wandelen, springt een achttal Rosso Alfa-rode en een Grigio Basalto-grijze 4C op ons netvlies. Zozo… ‘Er zijn al meer dan zeventig orders’, horen we de PR-manager vrijwel tegelijk met onze verbazing zeggen. Daarna gaat onze aandacht alleen nog maar uit naar de door Allessandro Maccolini ontworpen compacte sportcoupé die de typische Alfa Romeo sexappeal combineert met moderne details en een hightech materiaalkeuze. Dat de 4C aandachtig is geïnspireerd op de ter zielen gegane 8C Competizione en 33 Stradale van eind jaren ‘60 is niet gelogen. Wauw! De slechts 118 centimeter lage tweezitter overtuigt meteen dankzij zijn atletische uitstraling en flamboyante, historische lijnen. Het ademt Alfa Romeo in de puurste vorm. Enige opmerking die we durven plaatsen bij dit kunstwerk zijn de overenthousiast ontworpen koplampen die als kleine kikkerogen uit de toon vallen. Tussen de conceptversie en het uiteindelijke productiemodel dacht een invloedrijke, hoge pief schijnbaar het lumineuze idee door te drukken om de oorspronkelijke lichtunits te vervangen voor een stel pokdalige, hetzij dankzij koolstofvezel lichtere exemplaren. De beste man is hopelijk een functieschaal teruggezet en zijn plaatsvervanger lijkt dit gelukkig recht te willen zetten. Binnenkort is het namelijk misschien mogelijk de koplampunits van de onlangs gepresenteerde 4C Spider als optie aan te vinken. Magnifico!

0% GT, 100% sportauto
Met zoveel gratie van buiten zijn we uiterst benieuwd naar het binnenste van de 4C. Hier schittert echter geen tijdloze schoonheid, maar een zakelijke realiteit. Het geheel komt grauw en minimalistisch over, en hoewel de Italianen ons trachten te verleiden met een aantal tuimelschakelaars, ronde ventilatieroosters en een afgerond stuurwiel, hadden we hier stiekem meer klasse verwacht. Het is ook hier dat het bouwconcept van de Alfa Romeo 4C indaalt. De tweezitter is namelijk gebouwd als pure sportauto en mist vrijwel alle elementen van een Grand Turismo. Het in- en uitstappen bijvoorbeeld vergt door de forse dorpel om een flexibele ruggengraat. Eén die tevens niet te langgerekt moet zijn, want personen boven de 1.85 meter worden geen vrienden met deze vrijwel óp het asfalt gemonteerde cockpit. Dat ligt niet zozeer aan de voortreffelijk omklemmende kuipstoelen, die daarnaast ook een esthetische meerwaarde hebben, maar toch hoofdzakelijk aan de beschikbare leefruimte en de matige verstelbaarheid van hetzelfde meubilair.

“Neen, dit is een sportauto in de meest pure gedaante en niet de zoveelste TT-killer.”

Italiaan op dieet
Niet alleen het bestijgen van de zitpositie maakt de Alfa Romeo 4C een sportauto van een compleet ander kaliber dan bijvoorbeeld de Audi TTS, BMW M235i of Porsche Cayman. Ook is de bagageruimte met slechts 110 liter minimaal de helft kleiner dan een reguliere sportcoupé, het materiaalgebruik én afwerking in het interieur onder de maat en is het zicht rondom belabberd te noemen. Door de smalle achterruit kun je nog net een vrachtauto van een personenauto onderscheiden, om over de dodehoek nog maar te zwijgen. Neen, dit is een sportauto in de meest pure gedaante en niet de zoveelste TT-killer. Dat bewijzen des te meer de centrale monocoque, die compleet uit koolstofvezel is opgetrokken, het aluminium motorsubframe en ook de volledig uit composietmaterialen opgebouwde carrosserie. Alles voor een laag leeggewicht en dat is de 4C op de weegschaal aan te zien. Slechts 895 kilogram weegt de Italiaan, extreem laag voor een krachtige sportauto.

4C in cijfers
Eenmaal ingesnoerd draaien we de sleutel om. Een warme brul vult de parkeergarage van de importeur en de grimas op ons gelaat begint direct weer epische vormen aan te nemen. Snel bedanken we de PR-manager voor zijn toelichting en draaien we langzaam het industrieterrein op. Langzaam inderdaad, want het is alweer enige tijd geleden dat we een vierwieler rijden zonder stuurbekrachtiging. Puur… weet je nog? Terwijl de techniek opwarmt halen we de cijfers van de 4C nogmaals voor de geest. Achterin deze Italiaanse schoonheid settelt de niet heel bekende 1750 TBi-krachtbron, een 1.742 cc grote viercilinder die overdwars de motorruimte siert. Het blok is speciaal voor de 4C getweakt en perst er, met behulp van een turbocompressor, directe injectie en twee continu-variabele nokkenasverstellers een zelfverzekerde 240 pk uit. Het maximumkoppel van 350 Nm piekt over een bereik van 2.200 tot en met 3.750 tpm waarmee souplesse gegarandeerd lijkt.

Einde theorieles
Genoeg cijfers. We lezen op ons fraaie digitale instrumentarium af dat de spieren opgewarmd zijn en plaatsen de DNA-schakelaar in Dynamic. De bekende Alfa-schakelaar laat de coureur schakelen tussen de veilige All Weather-mode, de Normal-instelling en de sportieve Dynamic. Afhankelijk van de gekozen stand past de auto diverse systemen aan, zoals de felheid van de krachtbron, de schakeltijden, tractieregeling en rembekrachtiging. In Dynamic betekent dit bijvoorbeeld 25% kortere schakelmomenten, een agressievere gasresponse en het toelaten van een bepaalde mate van drift door het ESC-stabilisatiesysteem. Dat klinkt goed!
We flipperen de TCT-transmissie een drietal verzetten terug en lanceren onszelf in hoog tempo richting de horizon. De felle acceleratie en de bruuske klappen van de bak zijn uiterst indrukwekkend. Maar nog meer verbazen we ons over het waanzinnige motorgeluid dat de optionele sportuitlaat ten gehore brengt. Nog nooit heeft een viercilinder ons op deze wijze beroerd. Keer op keer verbaast de hemelse klankkast achter onze oren ons met een sensationele brul in samenspel met een continu fluitende turbo. Wat een verslavend spektakel!

“Maar niet alleen de rauwe snelheid brengt ons in verleiding, de mate waarop de 4C bochten verslindt is tevens van de buitencategorie.”

Feestnummer
Dat smaakt naar meer! En dat is er. We selecteren de vierde stand van het DNA-systeem, de nieuwe ‘Alfa Race’-rijmodus die het beste van dit raspaardje naar boven haalt. Eén gangmaker hiervan is het launch control systeem die de Alfa in slechts 4,5 seconden naar de honderd kan laten afvuren. We houden zowel rem- als gaspedaal ingedrukt en schakelen middels de linker flipper de lanceerpositie in. Het toerental stijgt en na het loslaten van de krachtige Brembo-remcentrale stuift de 4C naar voren. Het gevolg is een haast onwerkelijke krachtinspanning waarbij je meteen hopeloos verliefd wordt op deze Italiaanse geweldenaar – mocht je dat al niet zijn. Maar niet alleen de rauwe snelheid brengt ons in verleiding, de mate waarop de 4C bochten verslindt is tevens van de buitencategorie. De eindeloze grip van de optionele straatlegale racebanden, de messcherpe besturing en het vinnige karakter van de hitsige viercilinderturbo – die direct achter de zitpositie je het plezier toekrijst – maakt het feest compleet. Hier krijgen we nooit genoeg van.

Bellissimo
Ongelofelijk, de eerste opwarmer voor het ‘nieuwe, gezondere’ Alfa Romeo heeft ons compleet gehersenspoeld. Toegegeven, het concept van de 4C heeft als beeldschone hardcore sportauto is zeker niet foutloos, maar juist deze insteek maakt de Italiaan uniek. Daarom laten we een vergelijk met andere compacte sportcoupés graag achterwege. Mocht je überhaupt twijfelen tussen die auto’s, dan heb je de Alfa Romeo 4C simpelweg niet goed begrepen. Deze mini-Ferrari, die, als extra dimensie, overigens wordt gefabriceerd in de Maserati-fabriek in Modena, van slechts 60 mille verslaat iedereen op zijn vakgebied. Een puurdere belichaming van rijsensatie voor dit geld moeten wij nog tegenkomen. Stel, en we hopen het allesbehalve, maar mocht moederbedrijf Fiat binnenkort ineens toch de handdoek in de ring gooien, dan zullen we Alfa Romeo niet herinneren als hoe mooi het had kunnen zijn, maar hoe fantastisch het was. Geen spijt, enkel grandioze schoonheid. Dankzij de 4C.

Gerelateerde artikelen

111 keer Alfa 4C (Spider) zoals je 'm nog nooit zag

Fotogalleries
111 keer Alfa 4C (Spider) zoals je 'm nog nooit zag
> Artikel lezen

Alfa 4C met minder gewicht en meer uitstraling

Tuning & styling
Zender geeft Alfa 4C
> Artikel lezen

Speciale Alfa 4C CPZ Track Edition voor Nederland

Autonieuws
Alfa Romeo 4C CPZ Track Edition
> Artikel lezen

Alfa Romeo 4C Spider fors duurder dan Coupé

Autonieuws
Alfa Romeo voorziet 4C Spider van prijskaartje
> Artikel lezen

Koosnaampje Alfa 4C wordt alsnog realiteit met Ferrari-V8

Tuning & styling
Koosnaampje Alfa 4C wordt alsnog realiteit met Ferrari-V8
> Artikel lezen

Alfa 4C Quadrifoglio Verde nog meer hardcore

Spyshots
Alfa 4C Quadrifoglio Verde is nog meer hardcore
> Artikel lezen

Meer Autowereld.com

Merk / model dossiers

Sluiten
Wij maken gebruik van cookies: lees hier hoe en wat.